lief lief zusje
met je donkerblonde haren
Die als golven van de zee je blanke gelaat omlijsten
hield ik je vast toen je vergeboren moeder aarde tegenmoet lachte
en ik je verwelkomde als mijn zusje en ik de jouwe
lief lief zusje
mt je krans van krullen en je blauwe ogen
kon je eindeloos staren
naar de lucht
als een piepklein vogeltje dat het moedernest gaat verlaten
de wijde wereld in
lief lief zusje
toen jij de grote wereld van alledaagse dagen betrad
recht het hol van de leeuw in
lag ik te wachten op een eeuwigheid aan beterschap
lief lief zusje
leefden wij al die jaren heel veel zonder elkaar
en een beetje met
lief lief zusje
toen ik de wereld weer omarmde en jij de grote boze wolf versloeg
we weer samen kwamen
lief lief zusje
tot in de eeuwigheid der dagen tellen we de jaren samen en apart
als het openen van de luikjes van een adventkalender
Ben jij mijn chocolaatje Georgië, Ipanama, Atlas
Steden, dorpen en landen waar de grond nog weinig tot niet bewandeld was door mensenvoeten.
Plekken waar onontdekte en reeds uitgestorven viervoeters of aquamensen in het struikgewas of achter het koraal verdwijnen.
Om stiekem vanachter het geschut van moeder aarde de rest van de wereld te bestuderen.
Op de stiekeme hoop een spiegelbeeld van zichzelf te ontdekken in de wereld om haar heen.
In de ruwheid van een rots, in de zachte deinende golven van de oceaan, in een bloem of een blaadje.
In de harde schors van een beukenboom of het stof van de bosgrond. In de takken van een kersenbloesem of de nectar van een viooltje.
In de wind, in de wolken, in de regen of de bliksemschichten die de nacht doen verlichten.
Zoekt de mens zichzelf.
In bergen, in gras, in heuvels en mos.
In de hoeken en gaten van de wereld die mens noch dier heeft gezien.
Waar zelfs de meest uigestorven diersoort zou overlijden aan een lijdzame weg vol eenzaamheid.
Op plekken waar alle mensen samenkomen en hun zorgen wegdrinken of de overgang der seizoenen vieren.
Op een dorsplein, in de stad,
In de tegels van de stoep.
jhhh
lk mis je.
Ik mis je morgen
Ik mis je vandaag
Ik miste je gisteren,
en zondag ook.
Ik mis je neus
Ik mis je wimpers
Ik mis je bergen
Ik mis je lucht
Ik mis je vogels
en je veren
Ik mis alles
Ik mis niets
Ik mis vroeger
Ik mis toen
Ik mis jou
Ik mis mij
Ik mis dat ik je mis
en ik mis dat ik je niet meer mis
lieve zee
je bent zo prachtig blauw
je golven klotsen mee op de maat van de tijd
heen en weer
eb en vloed
je schittert
in de zon
en fonkelt
in de nacht
alsof je hemel weerspiegelt
lieve zee,
normaal ben je mijn beste vriend
aanbid ik je alsof je mijn grootste liefde bent
soms ben je dat ook
maar vandaag even niet
vandaag zijn jouw wegen ondoorgrondelijk
en is je formaat te allesomvattend .
lieve zee,
had ik maar vleugels dan kon ik nu vliegen
of een bootje met zeilen dan kon ik je bevaren
maar dat gaat helaas niet
vandaag even niet.
kus me.
kus me zee voordat ik je vergeet
kus me zon voordat ik je verblind
kus me aarde voordat ik verlaat
kus me liefde voordat ik je mis
kus me hemel voordat ik blijf
voor altijd
voor altijd
voor altijd
amen.
een zee van lakens en dekens
Deze lakens waren mijn thuis
Deze lakens waren mijn leven
druppels van tranen met tuiten en kopjes gemberthee
dragen de hoeslakens met zich mee
In de stiksels de liefde van mijn moeder
als een lopende draad door mijn met lakens gevulde leven
In deze lakens ligt mijn verleden, heden en toekomst
In deze lakens is grote geschiedenis geschreven
Een geschiedenis van verdriet
van liefde en plezier
van ziekte en wederopstanding
verborgen in de donzen ganzenveertjes
in de groeven van het stof
en de schaduwen die de kreukels op de dekens maken
draagt dit laken meer met zich mee
dan menig mensenleven.
Lakens om levenslang van te houden
Als een beschermende deken van moederliefde
die me veilig in het land van dromen laat aankomen
en iedere ochtend weer terug naar de aarde brengt
om deze deken van donzenveertjes
die jarenlang als een ijzeren gordijn van vanzelfsprekendheid om mijn benen lag
eindelijk van me af te slaan
als de dag aanbreekt
maar zo gauw de zon de afscheid van de dag neemt
en de maan haar plaats inneemt
zijn deze lakens vol geheimen en verhalen
de weg naar een plek waar bewustzijn vervaagt
en dromen werkelijkheid worden
